ეგნატე ნინოშვილის „გოგია უიშვილი“ ქართული კრიტიკული რეალიზმის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწარმოებია, რომელშიც მწერალი სოციალური უსამართლობის, სიღარიბისა და ადამიანის ღირსების თემებს განსაკუთრებული სიმძაფრით წარმოაჩენს. გოგია უიშვილი უბრალო გლეხია, რომლის ცხოვრებისეული ტრაგედია იმ მძიმე სოციალური გარემოს ნაწილია, სადაც გაჭირვებული ადამიანის შრომა და პატიოსნება ხშირად საკმარისი არ აღმოჩნდება უსამართლობასთან დასაპირისპირებლად. პირადი ბედის ჩვენებით ავტორი მთელი სოციალური წყობის წინააღმდეგობებსა და ადამიანებს შორის არსებულ უთანასწორობას გვიხატავს. ნინოშვილის თხრობა უშუალო და ემოციურია. მისი გმირების ტკივილი კონკრეტული ადამიანის გასაჭირს სცდება და საზოგადოების საერთო პრობლემად იქცევა. „გოგია უიშვილი“ მკითხველს ადამიანის ღირსებაზე, თანაგრძნობაზე, უსამართლობასა და იმ გარემოზე აფიქრებს, რომელსაც ადამიანის ბედის განსაზღვრა შეუძლია.