გალაკტიონ ტაბიძის დღიურები და „უბის წიგნაკები“ ლიტერატურის მოყვარულთათვის ნამდვილი აღმოჩენაა. ეს არის ეპოქის სარკე, სადაც ნათლად იკვეთება ღირებულებათა გადაფასება, მწერალთა შორის არსებული დაძაბული ურთიერთობები, ინტრიგები და პოეტური სამყაროს შინაგანი სამზარეულო. ამ ჩანაწერებში (1914–1929 წლები) გალაკტიონი უკომპრომისოა. ის გულწრფელად, ზოგჯერ გესლიანად და ირონიულად აფასებს თანამედროვე მწერლებს – ტიციან ტაბიძეს, პაოლო იაშვილს, კონსტანტინე გამსახურდიას, გრიგოლ რობაქიძეს და სხვებს. ეს არ არის მხოლოდ კრიტიკა; ეს არის გენიოსის მტკივნეული ძიება, მისი სულიერი ტრაგედია და შედევრების შექმნის დაფარული ისტორია. „უბის წიგნაკები“ მკითხველს აძლევს უნიკალურ შესაძლებლობას, ახლო კადრით დაინახოს „პოეტთა მეფის“ შინაგანი სამყარო და მისი დამოკიდებულება იმ ეპოქისადმი, რომელშიც ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა.