იტვირთება...

ძენი ქუხილისანი

გიორგი ტყებუჩავა

582 ნახვა
5
(0 რეცენზია /0 შეფასება)
მსურს წავიკითხო
ჩემი რჩეული
2
ყიდვა
ჩუქება
ანოტაცია
23 წლის ვიყავი როდესაც ბოლომდე გავაანალიზე, თუ როგორორი ხანმოკლე იყო ეს ცხოვრება.. წარმოგიდგენიათ 23 წლის ასაკში... ამაზე ფიქრს ადამიანები ალბათ 50 55 ან 60 წლის ასაკში იწყებენ სიბერის დროს. აი მე კი 23 წლის ასაკში ვხვდები, თუ როგორი ხანმოკლეა ცხოვრება.. თითქმის არაფრისათვის არ გვყოფნის დრო. ყველამ დიდი ხნით ძალიან დიდი ხნით იცოცხლეთ ჩემო მეგობრებო, მაგრამ აი მე თქვენ გეკითხებით რა აზრი აქვს რაიმეს, თუ 20 ან 30 ან 40 ან 50 წლის შემდეგ უნდა გავქრეთ.. ხო უნდა გავქრეთ როგორც კატა როგორც ძაღლი ან როგორც ჩიტი.. უკაცრავად დიდი ბოდიშით თქვენ ღმერთის გწამთ?! სულ დამავიწყდა... თქვენი გზა მარადისობისკენ მიდის... ბოდიშით ბოდიშით ეს როგორ გამომრჩა. მაგრამ ჩვენ რა ვქნათ ? ჩვენ რა ვქნათ ვისაც არ გვწამს ღმერთის არსებობის ? ვისაც არ გვჯერა, რომ მარადისობა არსებობს... დიდი ბოდიში ბატონო ჩვენ უნდა გავქრეთ 30 40 ან 50 წლის შემდგომ როგორც ცხოველები ქრებიან... ხო უნდა გავქრეთ.. ჩვენ არ გვჯერა ჩემო ბატონო მარადისობის, დიდი ბოდიშით მაგრამ ჩვენ თქვენსავით უკვდავები როდი ვართ... ჩემი ერთი მეგობარი, მოკვდავი ათეისტი მანუგეშებს.. ხო მანუგეშებს და მეუბნება : ნუ გეშინია ჩემო მეგობარო ჩვენ შეიძლება ხელთავიდან დავიბადოთ რომელიმე ადამიანად.. მეორე მოკვდავი მეგობარიც მეუბნება : ნუ გეშინია ჩემო მეგობარო ჩვენ ყველანი შეიძლება სიზმარში ილუზიაში ვცხოვრობდეთ და ეს სიზმარი არასდროს დასრულდებაოო.. უკვდავი ღვთისმოსავი მეგობარიც მყავს, კი ბატონო მყავს.. და იცით ის რას მეუბნება ? საოცარ რაღაცას მეუბნება ჩემო მეგობრებო საოცარს... მშვიდად წყნარად სკამზე ჯდება ეს ჩემი უკვდავი მეგობარი შემდეგ ფეხს ფეხზე იდებს ზურგით სკამს ეყრდნობა, ხელებს ფეხებზე იწყობს , თავს ჩაქინდრავს შემდეგ ამომხედავს და საუბარს იწყებს : რა საოცარია ცხოვრება და რა ლამაზია სიცოცხლე არა ? მე მეკითხება.. და მეც ვპასუხობ - კი ძალიან ლამაზია - და რამდენი სასწაულია ჩვენს ირგვლივ ? - რომლები ? გაგვირვებით მიყურებს ჩემო მეგობრებო ეს ჩემი უკვდავი ღვთისმოსავი მეგობარი და ჩემ შეკითხვას იმეორებს - რომლებიი ? შემდგე ამოიხვნეშავს და მშვიდად საუბარს განაგრძობს : ეჰ საქმეც მაგაშია, რომ ისე შევეჩვიეთ ამ ყველაფერს, რომ ირგვლივ სასწაული აღარაფერია ჩვენთვის ჩემო ბატონო... ყელშიი გვაქ ამოსული ყელში ყველაფერი, ეს მზის ჩასვლა მერე ისევ ამოსვლა.. ღამით მთვარე შემდეგ ისევ მზე შემდეგ ისევ მთვარე ნახევარი ან ნახევრის ნახევარი.. ეს წვიმა ეს თოვლი ის ქარიც, ყელში ამოგვივიდა ძმაო ყელში.. რამე ახალი ამინდი მაინც გამოიგონონ.. მოგვბეზრდა ბატონო მოგვბეზრდა. ეჰ... აბა დაბადებიდან ბრმას აუხილე თვალები და აჩვენე ეს ყველაფერი... ხო აუხილე თვალები და აჩვენე ეს უზარმაზარი ზღვა როგორ ღელავს წვიმის დროს როგორ იტალღება როგორ მძვინვარებს. ხო შემდეგ მზე აჩვენე და ის მზეც აჩვენე წვიმის შემდეგ მეორე დღეს დამშვიდებული დაწყნარებული ლურჯი ზღვის თავზე, რომ კიდია ცაზე დიდი ცეცხლოვანი ბურთი ამ უზარმაზარ ცაზე კიდია და ანათებს.. მერე ღამე აჩვენე ახლად თვალებ ახელილ ბრმას.. უზარმაზარი შავი ცა სადაც ახლა ცეცხლოვანი ბურთის ნაცვლად თეთრი მთვარე კიდია და რომელსაც ირგვლივ ვარსკვლავები ამშვენებს.. და შემდეგ მის გაფართოვებულ გადიდებულ თვალებს დააკვირდი იქ ჩაიხედე და იქნებ იქედან ამოგხედოს ღმერთმა... ისე შევეჩვიეთ ჩემო მეგობარო ჩვენ ამ ჩვენს ირგვლივ არსებულ სასწაულებს, რომ ყელში ამოგვივიდა უკვე მოგვბეზრდა ბატონო მოგვბეზრდაა! ღვთის არსებობას რწმენა არ ჭირდება ჩემო ბატონო, მისი არსებობა ისედაც ნათელია.. სადაც არ უნდა გაიხედო რასაც არ უნდა შეხედო ის ყველგანაა და ყველაფერშია.. ის არის სიცოცხლე. აბა რას უნდა რწმენა ჩემო ბატონო ? რწმენა უნდა იმას რომ ღმერთზე, ისო ქრისტეზე დიდი არავინ და არაფერია ამ ცხოვრებაში.. არავინ და არაფერი.. აი ამას უნდა რწმენა, რომ არცერთი გასართობი არცერთი საქმე არცერთი სიამუვნება არ არის ღმერთზე იესო ქრისტეზე დიდი.. ამ რწმენით ბოლომდე მისული იპოვის ღმერთს იგრძნობს მას და როცა იგრძნობს როცა მიხვდება როცა ნახავს, რომელი რწმენითაც მას წამდა რომ ღმერთზე დიდი არავინ და არაფერი იყო ამ ქვეყნად და ყველაფერს გვერდით წევდა მის გამო მიუხედავად იმისა, რომ ღმერთს არ იცნობდა არ ენახა და მაინც წამდა, რომ მასზე დიდი არაფერი იყო და ბოლომდე მიყვებოდა მას და როდესაც ნახა მან ნახა მარადიული სიცოცხლე. და თუ ადამიანი სიგიჟის ზღვარზე ფიქრობს რომ ღმერთი არ არის... მე შენ გეკითხები ჩემო მეგობარო იმაზე დიდი ჯოჯოხეთი რაღაა როცა უნდა გაქრე და აორთქლდე და სიზმარში იცხოვრო. აშენო აგროვო გაერთო ისიამუვნო და ვეღარ გაიღვიძო.. მე შენ გეკითხები რაა არის ამაზე დიდი ჯოჯოხეთი ? თუ უნდა გაქრე და თუ არ არის ღმერთი და არ არის მარადიული სიცოცხლე და არ არის უკვდავება... აი ამას მეუბნება ჩემი უკვდავი მეგობარი ჩემო მეგობრებო... ეე მეც მინდა უკვდავება მეც მინდა, რომ მასსავით ვირწმუნო ღმრთის.. არ მინდა სიკვდილი ძალიან არ მინდა ჩემო მეგობრებო..
ვრცლად
რეკომენდებული ელ. წიგნები
დაწვრილებით ელ. წიგნის შესახებ
23 წლის ვიყავი როდესაც ბოლომდე გავაანალიზე, თუ როგორორი ხანმოკლე იყო ეს ცხოვრება.. წარმოგიდგენიათ 23 წლის ასაკში... ამაზე ფიქრს ადამიანები ალბათ 50 55 ან 60 წლის ასაკში იწყებენ სიბერის დროს. აი მე კი 23 წლის ასაკში ვხვდები, თუ როგორი ხანმოკლეა ცხოვრება.. თითქმის არაფრისათვის არ გვყოფნის დრო. ყველამ დიდი ხნით ძალიან დიდი ხნით იცოცხლეთ ჩემო მეგობრებო, მაგრამ აი მე თქვენ გეკითხებით რა აზრი აქვს რაიმეს, თუ 20 ან 30 ან 40 ან 50 წლის შემდეგ უნდა გავქრეთ.. ხო უნდა გავქრეთ როგორც კატა როგორც ძაღლი ან როგორც ჩიტი.. უკაცრავად დიდი ბოდიშით თქვენ ღმერთის გწამთ?! სულ დამავიწყდა... თქვენი გზა მარადისობისკენ მიდის... ბოდიშით ბოდიშით ეს როგორ გამომრჩა. მაგრამ ჩვენ რა ვქნათ ? ჩვენ რა ვქნათ ვისაც არ გვწამს ღმერთის არსებობის ? ვისაც არ გვჯერა, რომ მარადისობა არსებობს... დიდი ბოდიში ბატონო ჩვენ უნდა გავქრეთ 30 40 ან 50 წლის შემდგომ როგორც ცხოველები ქრებიან... ხო უნდა გავქრეთ.. ჩვენ არ გვჯერა ჩემო ბატონო მარადისობის, დიდი ბოდიშით მაგრამ ჩვენ თქვენსავით უკვდავები როდი ვართ... ჩემი ერთი მეგობარი, მოკვდავი ათეისტი მანუგეშებს.. ხო მანუგეშებს და მეუბნება : ნუ გეშინია ჩემო მეგობარო ჩვენ შეიძლება ხელთავიდან დავიბადოთ რომელიმე ადამიანად.. მეორე მოკვდავი მეგობარიც მეუბნება : ნუ გეშინია ჩემო მეგობარო ჩვენ ყველანი შეიძლება სიზმარში ილუზიაში ვცხოვრობდეთ და ეს სიზმარი არასდროს დასრულდებაოო.. უკვდავი ღვთისმოსავი მეგობარიც მყავს, კი ბატონო მყავს.. და იცით ის რას მეუბნება ? საოცარ რაღაცას მეუბნება ჩემო მეგობრებო საოცარს... მშვიდად წყნარად სკამზე ჯდება ეს ჩემი უკვდავი მეგობარი, შემდეგ ფეხს ფეხზე იდებს, ზურგით სკამის საზურგეს ეყრდნობა, ხელებს ფეხებზე იწყობს, თავს ჩაქინდრავს შემდეგ ამომხედავს და საუბარს იწყებს : რა საოცარია ცხოვრება და რა ლამაზია სიცოცხლე არა ? მე მეკითხება.. და მეც ვპასუხობ - კი ძალიან ლამაზია - და რამდენი სასწაულია ჩვენს ირგვლივ ? - რომლები ? გაკვირვებით მიყურებს ჩემო მეგობრებო ეს ჩემი უკვდავი ღვთისმოსავი მეგობარი და ჩემ შეკითხვას იმეორებს - რომლებიი ? შემდგე ამოიხვნეშავს და მშვიდად საუბარს განაგრძობს : ეჰ საქმეც მაგაშია, რომ ისე შევეჩვიეთ ამ ყველაფერს, რომ ირგვლივ სასწაული აღარაფერია ჩვენთვის ჩემო ბატონო... ყელშიი გვაქ ამოსული ყელში ყველაფერი, ეს მზის ჩასვლა მერე ისევ ამოსვლა.. ღამით მთვარე შემდეგ ისევ მზე შემდეგ ისევ მთვარე ნახევარი ან ნახევრის ნახევარი.. ეს წვიმა ეს თოვლი ის ქარიც, ყელში ამოგვივიდა ძმაო ყელში.. რამე ახალი ამინდი მაინც გამოიგონონ.. მოგვბეზრდა ბატონო მოგვბეზრდა. ეჰ... აბა დაბადებიდან ბრმას აუხილე თვალები და აჩვენე ეს ყველაფერი... ხო აუხილე თვალები და აჩვენე ეს უზარმაზარი ზღვა როგორ ღელავს წვიმის დროს როგორ იტალღება როგორ მძვინვარებს. ხო შემდეგ მზე აჩვენე და ის მზეც აჩვენე წვიმის შემდეგ მეორე დღეს დამშვიდებული დაწყნარებული ლურჯი ზღვის თავზე, რომ კიდია ცაზე დიდი ცეცხლოვანი ბურთი ამ უზარმაზარ ცაზე კიდია და ანათებს.. მერე ღამე აჩვენე ახლად თვალებ ახელილ ბრმას.. უზარმაზარი შავი ცა სადაც ახლა ცეცხლოვანი ბურთის ნაცვლად თეთრი მთვარე კიდია და რომელსაც ირგვლივ ვარსკვლავები ამშვენებს.. და შემდეგ მის გაფართოვებულ გადიდებულ თვალებს დააკვირდი იქ ჩაიხედე და იქნებ იქედან ამოგხედოს ღმერთმა... ისე შევეჩვიეთ ჩემო მეგობარო ჩვენ ამ ჩვენს ირგვლივ არსებულ სასწაულებს, რომ ყელში ამოგვივიდა უკვე მოგვბეზრდა ბატონო მოგვბეზრდაა! ღვთის არსებობას რწმენა არ ჭირდება ჩემო ბატონო, მისი არსებობა ისედაც ნათელია.. სადაც არ უნდა გაიხედო რასაც არ უნდა შეხედო ის ყველგანაა და ყველაფერშია.. ის არის სიცოცხლე. აბა რას უნდა რწმენა ჩემო ბატონო ? რწმენა უნდა იმას რომ ღმერთზე, ისო ქრისტეზე დიდი არავინ და არაფერია ამ ცხოვრებაში.. არავინ და არაფერი.. აი ამას უნდა რწმენა, რომ არცერთი გასართობი არცერთი საქმე არცერთი სიამუვნება არ არის ღმერთზე იესო ქრისტეზე დიდი.. ამ რწმენით ბოლომდე მისული იპოვის ღმერთს იგრძნობს მას და როცა იგრძნობს როცა მიხვდება როცა ნახავს, რომელი რწმენითაც მას წამდა რომ ღმერთზე დიდი არავინ და არაფერი იყო ამ ქვეყნად და ყველაფერს გვერდით წევდა მის გამო მიუხედავად იმისა, რომ ღმერთს არ იცნობდა არ ენახა და მაინც წამდა, რომ მასზე დიდი არაფერი იყო და ბოლომდე მიყვებოდა მას და როდესაც ნახა მან ნახა მარადიული სიცოცხლე. და თუ ადამიანი სიგიჟის ზღვარზე ფიქრობს რომ ღმერთი არ არის... მე შენ გეკითხები ჩემო მეგობარო იმაზე დიდი ჯოჯოხეთი რაღაა როცა უნდა გაქრე და აორთქლდე და სიზმარში იცხოვრო. აშენო აგროვო გაერთო ისიამუვნო და ვეღარ გაიღვიძო.. მე შენ გეკითხები რაა არის ამაზე დიდი ჯოჯოხეთი ? თუ უნდა გაქრე და თუ არ არის ღმერთი და არ არის მარადიული სიცოცხლე და არ არის უკვდავება... აი ამას მეუბნება ჩემი უკვდავი მეგობარი ჩემო მეგობრებო... ეე მეც მინდა უკვდავება მეც მინდა, რომ მასსავით ვირწმუნო ღმრთის.. არ მინდა სიკვდილი, ძალიან არ მინდა ჩემო მეგობრებო..
ელ. წიგნის მახასიათებლები
სათაური:
ძენი ქუხილისანი
გამოცემის თარიღი:
2021
გვერდები:
60
კატეგორია:
ფანტასტიკა
ნახვები:
582
რეიტინგი:
5
მკითხველთა რეცენზია
საშუალო შეფასება
(0) რეცენზია
5
რეიტინგის განაწილება
  • 5
    [0]
  • 4
    [0]
  • 3
    [0]
  • 2
    [0]
  • 1
    [0]